Digital Maggid
כידוע, האט דער בעש”ט שטארק מקפיד אויף די מגידים וואָס פלעגען אין זייערע דרשות האלטען אין אויסרעכענען די חטאים פון די אדיען און מוסר’ן זיי מיט די הארבסטע רייד.
It is well known that the Besh”t was exceedingly strict with the maggidim (preachers) who focused their drashes (sermons) on holding the Jews accountable for their mistakes and correcting them with harsh language.
איינמאל האט ער געטראָפן אזא מגיד, האט אים דער בעש”ט געפרעגט: — זאגט מיר כ’בעט אייך, ווי קאָן דאָס א איד ביי זיך פּועל’ן אוועקצושטעלען זיך אין א שוהל אויפ דער בימה אונ בפני כל עם ועדה רעדען לשון הרע אויף אידען? ווייסט איר, אז ווען א איד לויפט א גאנצע טאָג ארום זוכען פרנסה פאר ווייב און קינדער און אז ס’קומט פארנאכט טוט ער זיך א כאָפּ „אוי וועה מיר! כ’וועל פארשפעטיגען מנחג!“ און שטעלט זיך תיכף דאווענען מנחה, צי ער ווייסט וואס ער דאווענט, צי ער ווייסט נישט, ווייסט איר, אז אלע שׁרפים ואופנים ציטערען דעמאָלט אין הימל?
Once, he met up with just such a maggid, and the Besh”t questioned him: — Tell me, I beg you, how could a Jew possibly decide to get up in a shul, on the bimah, in front of the whole people, the entire congregation, and deliver such Lashon Hara (evil speech)? You know, don’t you, that when a Jew runs around all day looking for work to support his wife and family, and then toward evening he suddenly realizes, “Oy, woe is me! I’ll be late for mincha! (mid-day prayer service)” and he immediately sets off to go pray, whether he knows what he’s praying or whether he doesn’t, don’t you know that all of the Seraphim and the Ophanim (celestial beings) tremble in heaven?
read more »
The Ginsu Knife
Another commentary on Numbers 30:3 from the Sassover:
„ומותאר האדאם מינ הבהמה אין“ — דער עיקר אונתערשיד צווישען מענש און בהמה איז דאס לאון. אויב א מענש איז בזהר און אפגעהיט מיט זיין לשון איז דער הבדל ניכר, איז ער א מענש, איז אבער דער מענש ניט פארזיכטיג מיט זיין לשון, זיינע רייד זיינען ווערטלאז, ער רעדט ניט ווי קיין מענש, „כִּי הַכֹּל הָבֶל“ איז דער גאנצער הבדל נאריש און נישטיג. „נִמְשַל כַּבְּהַמוֹת נִדְמוּ“ אזא מענש איז גלייך ווי א בהמה. (רמ”ל סאסעווער)
“U’motar ha’adam min hab’heimah ayin,” (man has no pre-eminence over a beast – Eccelsiastes 3:19) — The main difference between people and animals is that of language. If a person is careful and cautious with his language, there’s a significant difference; however, if the person is careless with his language, if his speech is worthless, he speaks not like a mensh, “ki hakol havel” (for all is vanity – ibid.) everything is vanity, foolishness and nil. “Nimshal kab’hamot nidmu,” (He is like the beasts that perish – Psalms 49:12) such a person is the same as an animal. (Rav Moshe Leib Sassover)
✓comments
read more »
Illuminate Your Speech
Before we get started on the next Parsha, there’s one more from Beha’alot’cha I want to share with you. I first came across this early last week, but it didn’t make sense to me, really. But when I looked at it again today, with the extra spirit and strength of Shabbos behind me, I finally understood it. And it’s really very sweet, so I could not resist posting it.
R’ Shmuel Ostrover on Numbers 8:2
אל־מול פני המנורה
el-mul p’nei ham’norah
facing the front (literally, face) of the menorah
◊ • ◊ • ◊ • ◊
”פני המנורה“ — מאכן די ראשי תיבות ”פּה“.
“The words p’nei ham’norah give us the acronym P-H — peh, or “mouth
איז דאָס דער פרוש אל־מול פני המנורה.
:This is the commentary on el-mul-p’nei ham’norah
The BeSh”T on Parshas Naso – נ שׁא
The Parsha (Torah portion) this week is Naso: Numbers 4:21 to 7:89.
For a brief synopsis of the parsha, see Parshah in a Nutshell.
The complete text in English (JPS translation) and pointed Hebrew is here: Mechon Mamre.
(Both open in a new window.)
One topic covered in this portion is that of Tsores, sometimes translated as “leprosy.” One understanding of such afflictions is that they are caused on a spiritual level by impure speech. The Ba’al Shem Tov offers the following commentary:
“וכרת ה’ כל שפתי חלקות“ —
.And Hashem (God) made all the lips smooth
די גלאטע צינגעלעך וואס רעדן לשון־הרע און רכילות זײַנען גורם פּירוד צווישען די ערשטע און לעצטע אותיות פונ’ם שם הוי”ה.
The smooth-tongued who speak lashon-hara (evil tongue) and gossip bring about a separation between the first and last letters of HVY”H (G-d’s sacred, unpronounceable name).
The mystic understanding is that through awareness and right action, we can intentionally unify heaven and earth. By the same token, through lack of attention to what we do, and particularly to how we speak, we can deepen the disharmony of the universe, even to the extent of causing harm to the Holy Blessed One.
